balanceren

Na een vermoeiend weekend van werken, kind in Zeeland droppen voor een logeerpartij bij zijn beste vriend en op visite bij vrienden(super gezellig !) doe ik vandaag even niks. Buiten het stofzuigen, de was doen en de w.c schrobben dan, doe ik het rustig aan. Nu kan ik dat nog doen maar over een kleine maand is dat voorlopig allemaal voorbij. Dan moet ik een balans vinden tussen het helpen in het bedrijf ( overall aan), het huis bijhouden, de boodschappen (niet vergeten mijn overall weer uit te trekken!) en het belangrijkste wel; De jongens opvangen en begeleiden in hun nieuwe wereldje. Daar aan denkend krijg ik spontaan zin in mijn bed te kruipen en de dekens ver over me heen te gooien! Nu gaan we er samen tegenaan en krijgen dus hetzelfde voor onze kiezen, wel zo prettig.

Afscheid nemen

Afgelopen zaterdag heb ik na het werk afscheid moeten nemen van mijn collega Bep. Een hele lieve vrouw waarmee ik altijd met veel plezier heb samen gewerkt. Altijd in iedereen geïntresseerd en een luisterend oor. Vaak kwam er een kaartje met mijn verjaardag. Of ze spaarde mee voor knikkers uit de supermarkt voor de jongens, kortom, altijd wel iets. Bedankt Bep.Ook nu als afscheidskadootje gaf ze me een klein boekje met spreuken over HOOP. Ik hield het nog droog met gedag zeggen totdat ik thuiskwam en besefte dat dit nog maar het begin is van het afscheid nemen van alle mensen die we hebben leren kennen de afgelopen jaren.Verschillende collega's gaven al te kennen dat ze ook komen op ons afscheidsfeestje en dat doet je toch goed.... Ik ga mijn wimpers nog maar eens verven dan kan ik tenminste ongestoord janken zonder dat ik er uitzie als een junkie, haha.

Voorstellen

Laat ik ons even voorstellen: Mijn naam is Antoinette, (37 jaar), getrouwd met Wim (42 jaar )en moeder van onze twee jongens; Ben (12) jaar en Paul (6 )jaar. Wij gaan door het leven als de fam. Kooijman en staan op het punt om te emigreren naar Zweden. Wim werkt momenteel voor BMW Nederland als technisch trainer en ikzelf werk part-time in een kaas-delicatessenwinkel met veel plezier.Wij denken er al een paar jaar over om weg te gaan uit Nederland, maar tot iets concreets kwam het niet, totdat wij vorig jaar op vakantie gingen naar Zweden. We waren meteen verkocht en wilde zo veel mogelijk weten over dit oh zo mooie land. Eenmaal thuis gekomen hebben we gelijk iemand gezocht die ons de taal wilde leren. Vrij snel hadden we een Zweedse vrouw gevonden die ons les wilde geven en nu kunnen we ons aardig redden. Nu nog de praktijk, slik.....Het is een vrij lang verhaal over hoe we uiteindelijk toch iets gevonden hebben, maar het komt er op neer dat wij ons eigen bedrijf gaan beginnen.Een autowerkplaats voor reparaties , servicesbeurten, uitlaten, banden etc. Nu heb ik geen kaas(!) gegeten van de autotechniek maar ik heb er alle vertrouwen in.